
OİDİPİUS
“10 Ocak Gecesi İntihar Denemeleri’m”
Bir insan kaç farklı yolla öldürülür?
Ateş düşünce önüme bir kış sabahı,
İstencim kalbimden silahımı çekip
Aşkı müdafaa hakkımı
Sonuna kadar kullanmak olur.
Ama sen bilmezsin bunu.
Güneş bir ölüm doğurabilir,
Gündüz ölü doğabilir,
Güneş beni bir katil edecekken ölebilir damarlarından.
Ve seni yavaş yavaş öldürüyorum.
Umulmadık kurbanlardan
Kaderimi mahveden tanrılara
Mahvolmuş dualar adıyorum.
Kalbim,
Lütfen bütün bu olanları kavra.
Beynim
Artık işkencelere dayanamıyor.
Çünkü gözlerimi açık tutan,
Düşüncesizliği öldüren,
Kanseri kutsayan
Nice siyah görüyorum.
Karalı sözlerde,
Aşksızlığı
Morte Macabre
Şarkıları gibi duyuyorum.
Bir şeylerin bir gün yaşanabileceğine de
Bir gün yaşayabileceğime de inanamıyorum,
Sensiz
Yarınlarım yokmuş gibi
Ölüyorum.
Babamı görüyorum,
Bilekleri kırık,
Kesik çatlak
Kan ılgıt ılgıt süzülüyor halinden.
Annemi ise ben öldürüyorum,
Yalvarırım git buradan anne!
Kanı,
Ölümü,
Acıyı
Ve biraz da karanlıkları aydınlatmak için
Japonlar’dan harakiriyi,
İsa’dan çarmıhı,
Almanlar’dan gaz odalarını
Çalıyorum.
Ölüm artık çık karşıma!
Sana sarılmam gerek.