
İN – SAN
Hal bu ki
Önce ölür, sonra doğar insan
Avuçları bir ömür dolusu an
Önce ölür sonra büyür insan
Yaşar sanma sen
Maddeden manayı doğuramayan insan
Hal o ki
Topraktan yaratıldı, toprak kaldı o insan
Ruh üflenince nabzı atar sandı
İşte buna aldanan insan
Hal şu ki
Önce ölür, sonra olur insan.
Tin tende zuhur eder
Ten de seni mülkü eder
Sen de canı cem eder
Hu der bir dem eder
Hakikati sır eder
An da yok eder
Sonsuzluğunda son
Varlığında hiç eder
Hal o ki
İnsan zanda, nefes anda kalır.
Önce ölür sonra doğar insan
Her bir şey, her çok şey
Bir masalın giriş cümlesi kadar sıradan
Bir varmış hiç yokmuş.